Posted on

Anneler gününden ilham aldım taş boyadım…

Ne demiştik ; her taşın ayrı bir hikayesi var demiştik . O zaman biraz da hikayelere bakalım..

Bu yazımda Anneler günü nedeniyle “okuldan annemle” ismini verdiğim tablomun hikayesinden bahsedeceğim.

Taşlarımı yapıştırdığım ahşap mdf çerçevemi sanırım 6-7 ay önce Eminönü’nden almıştım . Ne yapacağıma karar veremediğim için o bir kenarda sırasını beklerken çok sayıda tablo yapmaya da devam ettim.

Mart 2017 de Bakü’de işi nedeniyle yaşayan ağbimi ziyaret ettim. Bakü’de 7 yaşındaki yeğenim bana toplamış olduğu taşları hediye etti. Farklı boyut ve özelliklerde, değişik renklerde bir avuç taş. Kendi bir avuç ama manevi değeri nasıl da büyük. Ben bu taşlardan ne yapabilirim düşüncesi ile çeşitli şekiller verip düşünürken aklıma yaklaşan anneler günü geldi. Heyecanla taşlardan anne ve çocuk figürü çıkarmak için epeyce uğraştım.  Nihayet anne-çocuk figürünü buldum ve taşları boyamadan kullanmaya karar vererek vernikledim. Sadece kalp şeklindeki taşı boyadım. Aylardır bir köşede sabırla sırasını bekleyen çerçevemi de daha fazla bekletmeden boyadım, hazırladım ve taşları yapıştırdım. Çocuğun uçuyor gibi göründüğünü farkedince beni bir gülme aldı. Acaba bana mı öyle geliyor diye düşünerek tablomu oğluma gösterdiğimde ilk tepkisi “çocuk neden havada?” diye sormak oldu. Bu duruma tabloya bir yol çizip, annesini çekiştiren çocuk görüntüsü oluşturarak son verdim. Yani son verdiğimi düşünüyorum.

Biraz taşların etkisi, bolca anneler günü etkisi ve doğaçlama sonucu ortaya aşağıdaki gibi bir tablo çıktı. Bendeki yolculuğunun son adımı olarak web sitesinde yerini aldı.

Eee sonuçta anneler günü yaklaşıyor olmasa bu tablo da olmayacaktı. Tüm kadınların anneler gününü kutluyorum.

Bol keyifli, renkli günler dilerim..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir